Zijn zwerfdrang schreef Nooteboom toe aan de onrust die hij overhield aan het overlijden van zijn vader, die bij een bombardement in 1945 omkwam. Het leidde tot de mooiste reisverhalen. Zo was hij bij de Hongaarse opstand (1956) en de val van de Berlijnse muur (1989).

Vooral in Duitsland kreeg Nooteboom meer erkenning dan in Nederland, reden voor een zekere verbittering: "Ik ben en blijf een Nederlandse schrijver, die ook in zijn eigen taalgebied gewaardeerd en gerespecteerd wil worden. "